ಲೋಕವ ನನ್ನಂತೆ ತಿರುಗಿಸಲೆಂದರೆ ಅಶಾಂತಿ, ಲೋಕವಿದ್ದಂತೆ ಒಪ್ಪಿದರೆ ಅದೇ ಶಾಂತಿ; ಹೊರಗೆ ಹಿಡಿತವ ಹುಡುಕಿದರೆ ಅಹಂಕಾರದ ಸೆಳೆತ, ಒಳಗೆ ನೆಲೆಯ ಕಂಡರೆ ಕರಗುವುದು ಅವಲಂಬನೆಯ ತುಡಿತ; ಹೊರಗಿನ ಅಲೆಗಳು ಏಳಲಿ, ಇಳಿಯಲಿ, ಒಳಗಿನ ಸಾಗರ ಮಾತ್ರ ಮೌನವಾಗಿರಲಿ.
ಪ್ರಶ್ನೆಯನು ಕೊಟ್ಟವನು ಅವನು, ಉತ್ತರ ಬರೆಯುವ ಕೈ ನಮ್ಮದು; ದಾರಿಯ ಮಿತಿಯೂ ದೈವೇಚ್ಛೆ, ಹೆಜ್ಜೆಯ ಆಯ್ಕೆಯೂ ದೈವೇಚ್ಛೆ; ಕರ್ತೃತ್ವ ಕರಗಲಿ, ಕರ್ತವ್ಯ ಉಳಿಯಲಿ, ಅದೇ ಧರ್ಮ, ಕರ್ಮದ ಮರ್ಮವಾಗಲಿ.
