Latha wanted only one thing from her grandfather’s abandoned house: the little teakwood table on which he had written letters every Sunday for forty years.
ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಕನಸು, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ದಾರಿ, ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಂತಿರಲೆಂಬ ಹಟವೇಕೆ ಮಾರಿ? ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೂಗಳಲಿ ಒಂದೇ ಪರಿಮಳ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮನಗಳಲಿ ಒಂದೇ ಚೈತನ್ಯ; ಭಿನ್ನತೆಯ ಒಪ್ಪುವುದೇ ವಿವೇಕದ ಬೆಳಕು, ಬದುಕಿನ ಬಂಡಿಗೆ ಅದುವೇ ನಲಿವಿನ ಸೊಗಸು!
