ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಕನಸು, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ದಾರಿ,
ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಂತಿರಲೆಂಬ ಹಟವೇಕೆ ಮಾರಿ?
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೂಗಳಲಿ ಒಂದೇ ಪರಿಮಳ,
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮನಗಳಲಿ ಒಂದೇ ಚೈತನ್ಯ;
ಭಿನ್ನತೆಯ ಒಪ್ಪುವುದೇ ವಿವೇಕದ ಬೆಳಕು,
ಬದುಕಿನ ಬಂಡಿಗೆ ಅದುವೇ ನಲಿವಿನ ಸೊಗಸು!

~ಮಾಹೆ

ಜಗವನು ತೊರೆಯುವುದೇ ವೈರಾಗ್ಯವಲ್ಲ,
ಪ್ರೀತಿಯನು ಬಿಡುವುದೇ ನಿರ್ಮೋಹವಲ್ಲ;
ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿಗೆ ತನ್ನವರೆಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲ,
ನದಿಯ ಹರಿವಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲದ ಹಂಬಲವಿಲ್ಲ;
ಹಿಡಿತವಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ, ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಬಯಕೆ,
ತನ್ನಲಿ ಮುಕ್ತಿ, ಜಗದಲಿ ಹಿತವೇ ಬದುಕಿನ ಸಾರ್ಥಕತೆಯೆ?

~ಮಾಹೆ

ನನ್ನಿಂದಾಗದು ಎಂದರೆ ಅಸಹಾಯಕತೆ,
ನನ್ನದೇ ಎಲ್ಲವೆಂದರೆ ಅಹಂಕಾರ;
ನನ್ನಿಂದಾದಷ್ಟೂ ಮಾಡುವೆನೆಂಬ ಧೈರ್ಯ,
ಮಿಕ್ಕಿದ್ದನು ನಿನಗೆ ಬಿಡುವೆನೆಂಬ ವೈರಾಗ್ಯ;
ನೋವಿನಲ್ಲೂ ನಿನ್ನ ಮಡಿಲ ನೆನೆದಾಗ,
ಅಸಹಾಯಕತೆಯೇ ಶರಣಾಗತಿಯಾಗಿ ಅರಳುವುದೇ

~ಮಾಹೆ