ಹಿಡಿಯಲೆಂದಷ್ಟೂ ದೂರ ಸರಿವ ಮಾಯೆ,
ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದಷ್ಟೂ ಉದ್ದವಾಗುವ ಛಾಯೆ;
ಸಂಪತ್ತು, ಅಧಿಕಾರ, ಪ್ರೀತಿಯೂ ಹಾಗೆ,
ಬಯಕೆಯ ಬಿಗಿಯಲ್ಲಿ ಜಾರುವವು ಮೆಲ್ಲಗೆ;
ಬಂದದ್ದನು ಪ್ರಸಾದವೆಂದು ನಗುತ್ತ ಸ್ವೀಕರಿಸು,
ಬಾರದದ್ದರ ಹಿಂದೆ ಓಡದೆ, ನಿನ್ನೊಳಗೆ ನೆಲೆಸು.

~ಮಾಹೆ

ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ ಕನಸು ನಿದ್ರೆಯಲಿ,
ಕಣ್ಣು ತೆರೆದ ಕನಸು ಬದುಕಿನಲಿ;
ಕುಳಿತು ಮೌನವಾದುದೇ ಧ್ಯಾನವಲ್ಲ,
ಕನಸು ಕರಗಿದುದೇ ಜಾಗೃತಿಯಲ್ಲವೇ?
‘ನಾನು’ ಎಂಬ ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರವಾದ ಕ್ಷಣ,
ಅಸತ್ತಿನ ಇರುಳು ಸರಿದು, ಸತ್ತಿನ ಬೆಳಗು.

~ಮಾಹೆ

ಕಷ್ಟ ಬಾರದಿರುವುದೇ ಕೃಪೆಯಲ್ಲ,
ಕಷ್ಟದಲಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪದಿರುವುದೇ ಕೃಪೆ;
ಕೃಷ್ಣನಿದ್ದರೂ ವನವಾಸ ತಪ್ಪಲಿಲ್ಲ,
ಆದರೂ ಧರ್ಮದ ಹೆಜ್ಜೆ ಜಾರಲಿಲ್ಲ;
ಸತ್ಕರ್ಮ ಬದುಕಿನ ಹಾದಿಯ ಸುಗಮಗೊಳಿಸಲಿ,
ಸುಜ್ಞಾನ ಒಳದೀಪವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿಗೆ ನಡೆಸಲಿ;
ಇದೇ ನಿತ್ಯಕರ್ಮದ ಒಳಾರ್ಥವಾಗಲಿ,
ಇದೇ ನಿತ್ಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸಾರವಾಗಲಿ.

~ಮಾಹೆ