ತಪ್ಪೆಂದು ತಿಳಿದರೂ ಹೆಜ್ಜೆಯೇಕೆ ಅತ್ತ? ಸರಿಯೆಂದು ಅರಿತರೂ ನಡೆಯಲೇಕೆ ಕಷ್ಟ? ನಡೆದ ದಾರಿಯೇ ಮತ್ತೆ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಕರೆಯಿತು, ಪಡೆದ ಸುಖವೇ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನವ ಸೆಳೆಯಿತು; ಅಭ್ಯಾಸದ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಂಸ್ಕಾರವಾಗಿ ಉಳಿದಾಗ, ಅದೇ ವಾಸನೆ, ಮನದೊಳಗಿನ ಕಾಣದ ಜಾಡು.
ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ನಂಬಿ ಮೋಸಹೋದೆವು, ದೇವರಲಿ ಲೆಕ್ಕವಿಟ್ಟು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದೆವು; ಲೋಕಕೆ ಬೇಕಿತ್ತು ವಿವೇಕದ ಕಣ್ಣು, ಅವನಿಗೆ ಬೇಕಿತ್ತು ಶರಣಾದ ಮನವು; ಲೆಕ್ಕ ಕರಗಿದಲ್ಲೇ ನಂಬಿಕೆಯ ನೆಲೆ, ನಂಬಿಕೆ ತುಂಬಿದಲ್ಲೇ ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯ ಸೆಲೆ.
ಸತ್ಯವ ಹುಡುಕುವ ತನಕ ಶಾಸ್ತ್ರದ ದಾರಿ, ಸತ್ಯವ ಕಂಡ ಮೇಲೆ ಮೌನದ ಸವಾರಿ; ಮಿಥ್ಯೆಯ ನೆರಳನು ಬದಿಗಿರಿಸಿ, ಆತ್ಮದ ಬೆಳಕಲಿ ಮನವಿರಿಸಿ; ಚಿಂತನೆಯೇ ಕರಗಿದ ನಿಶ್ಚಿಂತ ನೆಲೆ, ಅದೇ ಆತ್ಮಾನುಸಂಧಾನದ ಸತ್ಯದ ಸೆಲೆ.
