ಬದುಕಲು ಬಂದೆ ಈ ಭುವಿಗೆ,
ಅನುಭವಿಸಲು ಬಂದೆ ಈ ಸಿರಿಗೆ;
ನಡೆನುಡಿಯ ತೋಟದಲಿ ಹೂವಾಗಿ ಅರಳು,
ದುಡಿಮೆಯ ಬೆವರಲಿ ನಗುವೊಂದು ಮಿನುಗಲಿ;
ಬದುಕುವಷ್ಟು ದಿನ ಭಾರವೇಕೆ ಮನದಲಿ?
ಉಸಿರಿರುವವರೆಗೂ ಸಂಭ್ರಮವಿರಲಿ ಬದುಕಲಿ.

~ಮಾಹೆ

ಸಂಪತ್ತಿನ ಅಹಂಕಾರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವುದು,
ಜ್ಞಾನದ ಅಹಂಕಾರ ಮೌನದಲಿ ಅಡಗುವುದು;
“ನಾನು ಬಲ್ಲೆ, ನಾನೇ ತೋರಿಸುವೆ ದಾರಿ”
ಎಂಬುದೇ ಅಹಂಕಾರದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸವಾರಿ;
ಗುರುವೆಂಬ “ನಾನು” ಕರಗಿದಾಗ ಮಾತ್ರ,
ಉಳಿಯುವುದು ಗುರುತಲ್ಲ, ಗುರುತಿಸುವ ಸತ್ಯ.

~ಮಾಹೆ

ಬದಲಾಗದ ಸತ್ಯವ ಅರಿಯುವುದು ಸರಳ,
ಬದಲಾಗುವ ಮಾಯೆಯ ಅರಿವು ವಿರಳ;
ಆದರೂ ಮಾಯೆಯ ಹಿಂದೆ ಮನ ಓಡಿತು,
ನಿತ್ಯದ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಕಠಿಣವೆಂದಿತು;
ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ತೆರೆಯಿಲ್ಲ, ದೂರವೂ ಇಲ್ಲ,
ನೋಡುವ ಮನವೇ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿಲ್ಲ.

~ಮಾಹೆ