ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಹುಡುಕಾಟದಲಿ ದಶಕಗಳ ಕಳೆಯದಿರು, ನಾಳಿನ ಅರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದಿನ ಕ್ಷಣವ ಮರೆಯದಿರು; ಲೋಕದ ಮನ್ನಣೆಯ ಮರೀಚಿಕೆಗೆ ಮನವೀಯದಿರು, ದೊರೆತ ಈ ಬದುಕನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸವಿಯುತಿರು; ಸಾರ್ಥಕತೆ ಕೊನೆಗೆ ಸಿಗುವ ಉತ್ತರವೇನಲ್ಲ, ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣವ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ ಬದುಕುವುದೇ ಅಲ್ಲವೇ?
ಜಪ ಧ್ಯಾನಗಳು ಅರಳಿದ ಹೂವಿನಂತೆ, ಸತ್ಯ ಧರ್ಮಗಳು ಕಾಣದ ಬೇರಿನಂತೆ; ಹೂವಿನ ಚೆಲುವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವುದು, ಬೇರಿನ ಬಲವು ಬಿರುಗಾಳಿಗಷ್ಟೇ ತಿಳಿವುದು; ಬಿರುಗಾಳಿಯಲಿ ಸಾಧನೆಯ ಅಳತೆ ತಿಳಿವುದು, ಧರ್ಮದ ಬೇರು ಗಟ್ಟಿಯಿದ್ದರೆ ಬದುಕು ನಲುಗದು.
ಎರಡು ಮಾತಿನ ನಡುವಿನ ಅಂತರವೇ ಮೌನ, ಎರಡು ಆಲೋಚನೆಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವೇ ಶಾಂತಿ; ಮನದ ವೇಗ ಕಡಿಮೆಯಾದಂತೆ ಅಂತರ ಕಾಣುವುದು, ಅಂತರ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಒಳಮೌನ ಆಳವಾಗುವುದು; ಜಪದ ಎಣಿಕೆ ಹೆಚ್ಚುವುದೇ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲ, ಜಪಗಳ ನಡುವಿನ ಮೌನ ಬೆಳೆವುದೇ ಅದರ ಫಲ.
