ವಿವೇಕ

ಹಗ್ಗಕೆ ಹೆದರಿ, ಹಾವನು ಮರೆತರೆ ಅಜ್ಞಾನ,
ಗಾಜನು ಹೊತ್ತು, ವಜ್ರವ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅಭಿಮಾನ;
ಕ್ಷಣಿಕಕೆ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು, ನಿತ್ಯವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಿರು,
ಕ್ಷುಲ್ಲಕವ ಹೃದಯಕ್ಕಿಟ್ಟು, ಶಾಂತಿಯ ಒಡೆಯದಿರು;
ಬದುಕಿನ ತಕ್ಕಡಿಯಲಿ ಯಾವುದಕೆ ಎಷ್ಟು ತೂಕ,
ಅರಿತ ಮನವೇ ವಿವೇಕ, ಅದೇ ಒಳಗಿನ ಬೆಳಕು.

~ಮಾಹೆ