Jataka

ಹಣತೆ ಸಿದ್ಧ, ಎಣ್ಣೆಯಿದೆ, ಬತ್ತಿಯೂ ಕಾದಿದೆ,
ಬೆಳಕಿಗಾಗಿ ಕತ್ತಲು ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಗೆ ಓಡಿದೆ?
ಮನವ ತೊಳೆದು, ವಿವೇಕದ ಬತ್ತಿಯ ನೆಟ್ಟರೆ,
ಮೌನದ ಕಿಡಿಯಲಿ ‘ನಾನು’ ಕರಗಿದರೆ,
ಹುಡುಕಿದ ಮೋಕ್ಷವು ಎದುರಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ,
ಹುಡುಕುವವನೇ ಬೆಳಕೆಂದು ತಿಳಿದಾಗ, ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲ.

~ ಮಾಹೆ

ಮನ ಹಗುರವಿರಲಿ, ಮಾತಿಗೆ ತೂಕವಿರಲಿ,
ಆಸೆ ಕರಗಿದಂತೆ ಒಳಗಾಕಾಶ ತೆರೆಯಲಿ;
ಭೂಸೆಳೆತ ಮೀರಿದ ಉಪಗ್ರಹದ ಹಾಗೆ,
ಮೋಹದ ಗುರುತ್ವವ ದಾಟಲಿ ಮನ ಮೆಲ್ಲಗೆ;
ಅಭ್ಯಾಸದ ರೆಕ್ಕೆಯಲಿ, ವೈರಾಗ್ಯದ ಬಲದಲಿ,
ಆತ್ಮದ ಆಕಾಶವೇ ಕೊನೆಗೆ ನೆಲೆಯಾಗಲಿ.

~ಮಾಹೆ

ತಪ್ಪೆಂದು ತಿಳಿದರೂ ಹೆಜ್ಜೆಯೇಕೆ ಅತ್ತ?
ಸರಿಯೆಂದು ಅರಿತರೂ ನಡೆಯಲೇಕೆ ಕಷ್ಟ?
ನಡೆದ ದಾರಿಯೇ ಮತ್ತೆ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಕರೆಯಿತು,
ಪಡೆದ ಸುಖವೇ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನವ ಸೆಳೆಯಿತು;
ಅಭ್ಯಾಸದ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಂಸ್ಕಾರವಾಗಿ ಉಳಿದಾಗ,
ಅದೇ ವಾಸನೆ, ಮನದೊಳಗಿನ ಕಾಣದ ಜಾಡು.

~ಮಾಹೆ