ಹಾದಿಯ ಹುಟ್ಟನು
ಯಾರೂ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ
ನಡೆಯುವ ಹೆಜ್ಜೆಯನು
ಅದು ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ
ಬಂದವರ ಹೆಸರನು
ಮಣ್ಣಲಿ ಬರೆದಿರಲಿಲ್ಲ
ಹೋದವರ ನೆನಪನು
ಗಾಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ
ಬಿಸಿಲಿನ ಬೆಂಕಿಯಲಿ
ಮೌನದಿ ಮಲಗಿತು
ಮಳೆಯ ಹನಿಯಲಿ
ಮತ್ತೆ ನಗೆಯಿತು
ತಡವಾಗಿ ಬಂದವರ
ಹೊರೆಯನು ಹೊತ್ತಿತು
ಓಡಿಹೋದವರ
ಧೂಳನು ನುಂಗಿತು
ಕೇಳಿದೆ ದಾರಿಯನು
ಎಲ್ಲಿಗೆ ಸಾಗುವೆ ಎಂದು
ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯನು
ಮೌನದಿ ತೋರಿತು
~ ಮಾಹೆ
Discover more from Hebbar's blog
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
