ಬಿಗಿದ ತಂತಿಯಲಿ ನಾದವೇ ಮುರಿಯಿತು,
ಸಡಿಲ ತಂತಿಯಲಿ ಶ್ರುತಿಯೇ ಜಾರಿತು;
ಭೋಗದ ಅತಿಯೂ ಬೇಡ, ತ್ಯಾಗದ ಅತಿಯೂ ಬೇಡ,
ಮಿತಿಯ ಮೌನದಲಿ ಬದುಕು ವೀಣೆಯಾಗಲಿ;
ಎರಡು ತುದಿಗಳ ನಡುವೆ ಅವನ ಬೆರಳು ತಾಕಿದಾಗ,
ಸಮತ್ವದ ಶ್ರುತಿಯಲಿ ಆತ್ಮವೇ ನಾದವಾಗಲಿ.
~ಮಾಹೆ
Discover more from Hebbar's blog
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
