Jataka

ಮನದೊಳಗಿನ ದುಮ್ಮಾನ,
ಹದಗೆಡೆಪ ನಂಜಿನುರಿ;
ಖಾಲಿ ಗಡಿಗೆಯ ಸದ್ದಿಗೆ
ಹೆದರಿ ನಡುಗುವ ಎದೆಯ ಪರಿ.

ಮುಚ್ಚಳವ ತೆರೆಯದೆ,
ಕಣ್ತೆರೆದು ನೋಡದೆ,
ಕಿವಿಯಲ್ಲೇ ಕಂಡರೆ –
ಅರಿಯಲೆಲ್ಲಿ ಹುಸಿ ಬೆದರಿಕೆ?

ಸತ್ಯಕೇಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಹೊರೆ?
ಬೆಳಕಿಗೇಕೆ ದೀಪದ ಆಸರೆ?
ಸುಳ್ಳಿಗಷ್ಟೇ ವಕೀಲರ ಕರೆ –
ಮೌನವೇ ಸತ್ಯದ ಸಹಿ ಕೊನೆಗೆ.

~ ಮಾಹೆ

ಮುರಿದ ಹಲ್ಲಿನ ಬುಡದಲಿ ಉಳಿದ
ಹಾಲ್ಗಲ್ಲ ನವಿರನು ಸವೆಸಿದ
ಬಾಲ್ಯದ ತುಂಟತನ ಮರೆಯಾದುದೆಲ್ಲಿ?

ಅಂಧಶ್ರದ್ಧೆಯ ಬಲೆಯಲಿ ಸಿಲುಕಿದ
ಮಧುರ ಕಂಠದ ಹನಿಗವನವೆಲ್ಲಿ?
ನಾ ಕಂಡ ಹರುಷದ ಅಲೆಗಳ ನಡುವೆ
ಕಾಣದ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಕಿಹೆಯೆಲ್ಲಿ?

ಕಳೆದರೂ ವರುಷ, ಮರೆತರೂ ಹರುಷ,
ಬಾಲ್ಯದ ಹುರುಪದು ತೊರೆಯುವುದೆಲ್ಲಿ?

ಕಾಯದೆ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಬದುಕನು,
ಇಂದೇ ಈ ಕ್ಷಣವ ಬದುಕಿಬಿಡು ಇಲ್ಲಿ;
ಮುರಿದ ಹಲ್ಲಿನ ಸಂದಿಯಲಿ ನಗುವ
ಆ ಮಗುವನು ಮತ್ತೆ ಕಂಡುಕೋ ಇಲ್ಲಿ.

~ ಮಾಹೆ