Jataka

ಮುಂದೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕು

ಬಾಗಿಲಾಚೆ ಏನಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ
ಅದನ್ನು ತೆರೆಯಲು ನಮಗೆ ಧೈರ್ಯ.

ದಾರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೆ
ಪ್ರಯಾಣವೂ ಹಿತ.

ನಾಳೆಯೂ ಇಂದಿನಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆಂದರೆ
ಮನಸ್ಸಿಗೂ ನೆಮ್ಮದಿ.

ಬಹುಶಃ ಅದಕ್ಕೇ
ಕಷ್ಟಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ
ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಭಾರವೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ನಮಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ
ಮುಂದೇನಾಗಬಹುದೆಂಬ ಭಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಮುಂದೇನಾಗುತ್ತದೆಂದು
ತಿಳಿಯದಿರುವುದೇ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಒಮ್ಮೆ ನೆನೆದು ನೋಡಿ—

ಇಂದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯವೆನಿಸುವ
ಎಷ್ಟೋ ಸಂಗತಿಗಳು
ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಬಂದವೇ ಅಲ್ಲ.

ಒಂದು ಸ್ನೇಹ.
ಒಂದು ಅವಕಾಶ.
ಬದುಕನ್ನೇ ತಿರುಗಿಸಿದ ಒಂದು ಕ್ಷಣ.

ನಾವು ಕೇಳಿಯೇ ಇರದ
ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಸಂತೋಷ.

ಬಹುಶಃ ಅಜ್ಞಾತವೆಂದರೆ
ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬದುಕು
ಕೆಲವು ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು
ನಾವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪುವವರೆಗೂ
ತೆರೆಯದೆ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.

~ ಮಾಹೆ

ನ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಪಾಠ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾರ ಮಾತು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.
ಯಾರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಾರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಾರಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನ್ಯಾಯವೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ.
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಸಮಾನ ಗೌರವದಿಂದ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.

ನಮ್ಮಿಂದ ಅನ್ಯಾಯವಾಯಿತು ಎಂದು
ಪೋಷಕರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ,
ಮಕ್ಕಳು ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ.

ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ತಿದ್ದಿಕೊಂಡಾಗ,
ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಹೋದರ-ಸಹೋದರಿಯರು
ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ,
ಸ್ಪರ್ಧೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ನಂಬಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಮಾಜವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ,
ಮಕ್ಕಳು ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ನ್ಯಾಯದ ಭಾವನೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ನ್ಯಾಯವೇ, ನಾಳೆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅವರು ನೀಡುವ ನ್ಯಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.

~ ಮಾಹೆ